We decided to create this website to not only honor the memory of Christian, but also to give everyone a place to share stories about him. Stories that will make us laugh. Stories that will make us cry. Stories that will remind us all of the incredible man he was.

Please share your story or stories (all languages welcome) in the comments below. We’d really love to read them.

If you happen to have any pictures you would like us to add to the gallery, please do send a WeTransfer.com link to us via to the “Contact the Family” tab.

Thank you,

Anastasia, Christopher and Oliver Heinzmann

58 thoughts on “The Storybook”

  1. Sadly Lost. Greatly Remembered. Never Forgotten
    I have very fond memories of Christian. He was my boss at VLM Airlines. He was considerate, always there for me without fail – every time. He was much more than a Boss.
    A great support for me.
    Christian always found himself in the most difficult and complex political challenges however he would remain dignified with the ability to smile and joke however bad the situation..
    We worked very closely on the London City to Luxembourg route together with Herman Vermeiren and Jan Van Oppre.
    Christian gave me the opportunity to grow with the reassurance that I knew he was always there for support and counsel. I am forever grateful for that.
    Oliver and Christopher we met when you were little boys. We went to the Biggin Hill air show together with Christian and Anastasia. He was immensely proud of his family. He was a superb family man. Simply the best !
    I last saw Christian in Bucharest in the summer of 2013.
    On our last parting we gave each other a Big Hug. Unconditional friends forever..
    With heartfelt condolences to Anastasia, Oliver and Christopher.

    Titus Johnson London.

  2. Beste Christian,
    Wat zal ik die leuke momenten met Anastacia en jezelf missen. Je was een onverbeterlijke humorist, je animeerde het gezelschap met spitsvondige interventies, je deed ons schateren met sappige moppen, kortom je kleurde onze activiteiten op een ongeëvenaarde manier.
    Je laat een enorme leemte achter. Maar tegelijkertijd heb je ook een rijkdom achtergelaten voor ons allen. Een rijkdom van levensvreugde, wijsheid en zelfrelativering.
    Ik zal die rijkdom blijven koesteren.
    Het ga je goed Christian.

  3. Goede buren. Zo leerden we mekaar kennen. Het was dan ook een trieste periode toen jullie besloten te verhuizen. Gelukkig verhuizen goede memories niet mee en blijven ze in ons ❤️ zitten. Bij ons zijn jullie hier nooit uitgegaan en ook al zagen we mekaar niet meer en hoorden we mekaar niet meer, toch bleven jullie in ons hoofd en ❤️ zitten. Christian was in mijn ogen een man die oneindig veel van zijn gezin hield en naast zijn job hier ook voor leefde. Ik voelde als tiener de warmte en liefde dat in jullie huis hing door jullie intense band. Iets wat ik raar of zelden nog elders heb gevoeld. Het was een gevoel van thuiskomen en van welkom zijn bij Chris en zijn familie. We zijn dan ook diep ontroerd bij het vernemen van dit trieste nieuws. Doch, Chris liet een licht branden op elk pad dat hij bewandelde, of het nu alleen of met zijn familie was, en dat licht, dat zal nooit doven. Respect uit de grond van mijn ❤️ voor de man die zowel prive als zakelijk alles tot in de plooi kon bolwerken. Anna, Oli en Christopher, keep those memories alive, and know, there is always a place in Zaventem where you can come to in hard times. Chris, you will always be a one of a kind! Het gaat je goed. Tot weerziens.

  4. In 1977, Christian was buzzy running the Holiday Inn in Zaventem when I joined Goodyear. From that time on, we became friends for life. The last couple of years we were even real business partners.
    Let me share a little thing with you. It’s about the way Christian took my calls. Before I could say anything, he was already asking how I was doing !. Only a great man, an XXL professional and a subtle gentleman would do that.
    Christian is not gone, he’s turning the Angels aero fleet in heaven into a profitable operation.
    And for all, he is now conveying his love and courage to Anastasia, Oliver and Christophe. Sacré Christian !
    Erwin De Weerdt

  5. Rest in peace dear Christian!!! I’ll remember you as a very good, interesting and clever man… You were for a few years my best neighbour… May Anastasia, Chritofer and Oliver find the strength to come above the emptiness you leave… Sincerest condolences. Valerie and family

  6. Broerke lief, Wat heb ik nog genoten van die weekends die we samen met Anastasia in Luxemburg doorbrachten. Na die lange breuk verstonden we mekaar zo goed, we hadden zo veel te vertellen, zo veel herinneringen en anekdotes die we als kind beleefden, herinneringen ook aan ons Mamy’ke ! We hebben samen ook nog gelachen en plannen gemaakt: je zou naar ons thuis komen en naar De Panne. Toen kwam die plotse doofheid, we verstonden het niet, wat was dat nu weer. Je ziekte had je goed in haar greep. Je hebt de strijd verloren maar niet je waardigheid. Al die jaren was je zo moedig, verdrong zoveel pijn. Desondanks was je nog altijd bezorgd om Anastasia, Oliver en Christopher en ook om mij ! Broerke, we zullen je zo ontzettend hard missen. Maar weet dat Anastasia altijd op me mag rekenen, ook je fantastische jongens. Voor hen drie zal ik er altijd zijn ! Eén ding is goed: je bent verlost van al die vervelende spuiten, chemo’s en nevenverschijnselen. Rust zacht, fréroke lief, ik ben zo trots dat ik je grote zus mocht zijn ! Danouche

  7. Allerliefste tonton Christian, Er zijn zo veel verschillende zaken die jou omschrijven als ik aan je denk. Eerst en vooral komt er één zinnetje in mij op, “Qui taquine bien, aime bien”. Dat typeert je zo goed omdat ik altijd terugdenk aan de gezellige zondagen die we afwisselend doorbrachten bij Bonne-Mamy of Cathérine en Luc, bij ons of bij jullie thuis. Ik keek er altijd heel erg naar uit om naar Zaventem te komen, niet alleen voor het lekkere eten en voor de mooie muziek van Chris Rea, Barry White en verschillende Cubaanse artiesten die Anastasia zo graag hoorde, maar ook voor jouw plezante grappen en plagerijen. Er ging geen zondag voorbij zonder dat de gekko en de grote, boze wolf ter sprake kwamen. Toen Oli en Kiki er ook waren, hebben we toch heel erg gelachen met de videoclip van Will Tura van “Moa vent toch” en de imitaties van de Power Rangers. Ze waren alle twee dol op “catchou”. Intussen zijn jouw twee schatten opgegroeid tot knappe, intelligente en lieve jonge mannen waar je terecht trots op kan zijn. Ze zullen het zeker even goed als jou doen, daar mag je zeker van zijn. Je was ook gefascineerd door vliegtuigen en de luchtvaart. Jouw droom om piloot te worden kon niet gerealiseerd worden maar je hebt toch een hele mooie carrière in de luchtvaartsector uitgebouwd waar we allemaal zo trots op zijn. Je nam ons zelfs enkele keren mee naar het begin van de landingsbaan in Zaventem waar de Boeings en Airbussen over onze hoofden scheerden, wat waren we onder de indruk… Bovendien vind ik je een echte globetrotter/wereldburger. Mamy vertelde soms van je verre reizen met de rugzak als jongeman naar Zuid-oost Azië. Later vond je je lieve echtgenote in de verre States en woonde je voor je werk in verschillende landen. Die liefde voor andere culturen gaf je ook door aan je toffe zonen. Ik kan het zo moeilijk vatten dat we hier samen niet meer kunnen over kunnen praten en lachen maar weet dat ik deze mooie herinneringen altijd zal koesteren. Ik hoop dat je nu vredig mag rusten en een mooie tijd kan doorbrengen met de mensen die voor je zijn heengegaan. Ik denk daarbij vooral aan Bonne-Mamy. Rust zacht, Christian… Nathalie

  8. Dear Anastasia..Oliver and Christopher..
    Shock is not the proper word to use..Extreme sadness and wet eyes ..not only the day I heard about the bad news but even now .. at this very moment ..this is the way I feel.!
    Christian was the “” BEST Colleague “” and friend I ever had a TRUE GENTLEMAN .I already started missing him a lot.
    I’m grateful to have met you, known you and your beloved family Christian.

    Thanks again for all the good memories my dear Christian ,Rest in Peace and I’m sure we’ll meet again one day -only GOD knows when…- .
    My thoughts and prayers are with you all( family).Please accept my deepest & sincere condolences and GOD Bless you Anastasia,Oliver & Christopher.
    Your friend who always thinks of you ..
    THEO SILVESTROS

  9. Yffic De Smaele : I met with Xavier on a 21st of July Party organised by the Belgians in Luxembourg. Must have been 2010 if I’m not wrong. We stayed with Xavier Damster, Marc Vereecken and Christian around the fritkot, and we had such a laugh during, I swear, hours !!!! And we didn’t know each other … Only Xavier and Christian knew each other since long, that’s all …

    Since then when we talk, we always refer to that fritkot evening.

    And that’s how I met him. I tried to see him as much as I could afterwards, and we stayed regularly connected over the phone.

    I nevertheless heard about his physical death only a few minutes ago, today 30-08-2018 around 14.15. I cried, I have to admit it, I cried …. since I still hear his voice into my head, I still hear his laugh, his typically Antwerp humor. Sometimes I called him only because I knew he would make me laugh.

    You are physically dead Christian, but will live till our ends in our minds.

    I’m devastated of knowing that I will no more make jokes with you over the phone. I’ll miss your laugh, I’ll miss your warmth.

    Your laugh will stay in my head till the end !

    Yffic

  10. Dear Mr. Heinzmann, dear Christian,

    We have been in contact for over 20 years, both professionally and privately. You were a facilitator, a mediator, an enabler, a speaker, a listener. You were classy, stylish, always polite and gentle. You enjoyed the good life, and were always pleasant to talk to and be with. You were sympathetic, and interested in others. You were always helpful, even when you needed help yourself.
    I am grateful to have known you for all of the above.

    I hope we will meet again.

    Carlo

  11. Dat een papa verdrietig kan zijn omdat hij zijn kinderen mist, dat je iemand vertrouwen geeft ook al ken je hem pas, dat mensen kunnen motiveren niet uit een boek maar uit je ziel komt, dat je iemand bedankt ook al doet hij een job waarvoor hij een loon krijgt … wat een ongelofelijk pure en fijne lessen heb ik van Christian mogen krijgen.

    Ik zal ze missen, onze telefoongesprekken van om de zoveel tijd waarin we fantaseerden we over hoe het zou zijn om terug te kunnen samenwerken, waarin telkens gezin en kinderen een vast onderwerp waren. Ik zal wel zonder hem als mentor kunnen en ook als rolmodel ken ik hem intussen goed genoeg om zijn voorbeeld in de praktijk te brengen. Maar als vriend laat hij een grote leegte achter.

  12. Although speaking with Christian only a few days befire his passing unfortunately I have only just learned of his passing. I am still shocked bybthe news despite being very aware of the seriouness of his illness for a long time. Whenever I spoke to him he always seemed to show the same enduring fortitude and fight. My thoughts and prayers are with Anastasia, Oliver and Christopher.
    I only got to know Christian in 2010 when working with him in GMG but during our time there and then particularly in our time together in Bucherest I came to count on him as a good friend and not just a very inspiring colleague.
    I found Christian a good, genuine person of the highest integrity, always giving encouragement and someone outside the serious and difficult challenges we faced at work was charming and fun to be with. Being able to relax with him, listening to stories and jokes certainly helped going back into battle at work again.
    Having had the privilege not only to work with him but sharing so much time in the evenings and at weekends I have many happy memories of him and Anastasia, mostly related to food, wine and music – who would know he could recall the music of The Wallace Collection !?
    Many times come flooding to mind. When we first found the peace, tranquility and music at Casa Doinha after a particularly trying day or perhaps week at work. The music and friendship at the Taverna. Christian with bursts of “I did it my way”, sitting there eating in a deluge, trying to get Xabi , the cook at the apartments in the early days, to make mayonnaise properly. Christian taking over and trying to ride one of the bicycle rickshaws in Dhaka, sitting on a GMG aircraft as it alarmingly aborted its takeoff.
    Very contrasting memories between the daily struggles at work to continually do the right and proper thing and the light heartedness and at times mischievousness outside work as a counterbalance. Many, many other memories but also my enduring thanks to him that he trusted in me.
    It was a joy and privilege to know and work with Christian. I will miss him
    .The recent struggles of work and illness are now gone, Christian RIP.
    Mike

  13. Lieve Christian,
    Met opzet ben ik met Lieve begonnen, omdat dit mijn gedachten streelt in de herinneringen aan jou
    Je was zo’n opmerkelijke en fantastische echtgenoot, vader en vooral lieve broer voor Catherine in de keren dat ik je ontmoet heb in Luxemburg
    Het waren altijd bijzondere warme ontmoetingen met jou, je lieve vrouw, Anastasia en leuke kinderen, Christopher en Oliver, die toen nog klein waren en nu, mede namens jou inzet zijn opgegroeid zijn tot Kanjers!
    Kan me nog herinneren dat je ons toen meenam naar Luxair, jou prachtige kantoor liet zien en…. omdat je wist dat ik Quality Manager ben, ons meenam naar een hangar waar ze een vliegtuigmotor aan het vervangen waren.
    Onvergetelijke momenten Christian, je passie voor je werk en je liefde voor mensen blijft onuitwisbaar in mn gedachten
    Gelukkig heb je nu je rust gevonden na alle strijd, vervelend voor je nabestaanden, maar fijn en verdient voor jou.
    In jouw reis naar het onbekende wens ik jou veel geluk, rust en liefde
    Take care, Peter

  14. Christian heb ik pas leren kennen in Roemenië niettegenstaande we jaren in dezelfde gemeente Zaventem hebben gewoond. Onmiddellijk zag ik dat een bijzondere persoonlijkheid was en die graag was te midden van de Belgische gemeenschap in Boekarest. Samen met Anastasia hebben we prachtige concert van Vaya Con Dios bijgewoond.
    Rust zacht Christian ,Geta en Alain

  15. Lieve Christian,
    Sinds mijn geboorte ben je mijn ‘Tonton’. Toen je in Edegem woonde, leerde je me de muziek van Chris Rea kennen: ‘On the beach’ en ‘Josephine’ dien me nog steeds aan jou doen denken.
    Je leerde me de zin voor humor kennen: telkens je bij ons kwam eten, stopte je me in bed en zei je: Snel, want anders zal de gekko je pakken. Pantoffels moesten gesloten zijn, want anders ‘kon de boze wolf je opeten’. Regelmatig kreeg ik van jou een ‘slangenbeet’ en dan gierden we het uit van het lachen…. Je zou me zelfs eekhoorn leren eten. Wat heb je me toen bang gemaakt!
    Spijtig genoeg heb ik je door allerlei omstandigheden veel moeten missen. Ik ben zo blij dat ik je onlangs nog heb kunnen zien. Dat moment vergeet ik nooit!
    Spreid je vleugels en ga. Elke keer ik nu naar de hemel kijk, is het alsof je daar, glimlachend, op de mooiste wolk zit.
    Ik zal je blijven missen,
    Caroline.

  16. I have known both Christopher and Oliver since the start of Hotel Management School during 2012. Also, I have the chance to meet their family a couple of times during my school years, and always passionate, cheerful, and loving to me. When accommodating with the Heinzmann brothers, I had seen them face the problematic situation about Christian getting diagnosed with Cancer. Even the graduation ceremony, I wanted to introduce my family to Chris’s family. Unfortunately, the opportunity did not come when both families meeting each other; nevertheless, Christian is still present in spirit with Anastasia.

    Once I moved to London, Chris has told me that Christian health condition has gone worst and I always wanted to comfort their family whenever I am free. However, I blame myself for not taking the time to meet up to cheer him up, and I regret doing so. When I heard the news, it was devastating and traumatic for me. I watched both the brothers go through such a hard time, and I wish I could come to send my condolences. Although I do not know Christian as well as Chris, Oliver and Anastasia, we always had a great time together and have a laugh as well.

    I am sure that Christian has won the award for Best Dad in the World, and I would like to thank him for taking care of the Heinzmann family. He may be resting in peace, I am guaranteed that Christian is within hearts of many people and being taken care off.

    Take care and rest in peace, Christian Heinzmann.

  17. It is really sad when people for which one carries a very fond memory in their heart, go through such times. I met Mr Heinzmann once a few years ago and it was obvious from the very first moment that he was a gentleman. Polite, open to ideas and with a smile on his face throughout the meeting. This is the image i have of him in my mind and this is the one I will keep. His family and loved ones can rest assure that he’ll be watching from up above with that same kindness smile, making sure that everything is ok for them.
    m
    My most sincere condolences to the family.

  18. Het levensverhaal van mijn goede vriend Christian is meer dan veelzijdig te noemen. Dit zal ongetwijfeld blijken uit de vele testimonials die dit storybook zullen stofferen.
    Er loopt echter één rode draad door het leven van Christian, namelijk: goede vrienden maken.
    Voor velen onder ons was Christian dan ook een goede vriend, voor sommigen onder ons, waaronder ikzelf, zelfs een beste vriend. In goede en minder goede dagen altijd klaar met een lach en een traan om iemand een hart onder de riem te steken. Grote en kleine dingen, soms zelfs onmogelijke zaken gedaan krijgen en opkuisen, was zijn belangrijkste drijfveer tijdens de talloze functies die hij heeft waargenomen.
    Tijdens zijn professionele parcours waren de landingen niet altijd “zacht” te noemen, maar deze “piloot” van menige bedrijven en crisissituaties wist zich altijd meer dan waardig te gedragen. Hij verdient een gouden medaille in deze discipline.
    Nog meer dan zijn zakelijke beslommeringen was Christian begaan met zijn familie en vrienden.
    Naast het begaan zijn met zijn naasten, was regelmatig plezier maken toch ook iets waarvoor velen onder ons hem zullen herinneren. Ook tijdens zijn jarenlange gevecht tegen die verdomde ziekte heeft hij zich bijzonder moedig getoond.
    Zijn altijd welgemeende steun zullen we allen zeker heel hard missen. Ik onthoud echter vooral de vele, mooie, innige en plezierige momenten samen.
    Voor mij was jij Christian dus ook die “beste” vriend. Het doet pijn te beseffen dat je er niet meer bent.
    Nog veel moed gewenst aan Anastasia, Oliver en Christopher.
    Vaarwel goede vriend.
    Achille

  19. Despite Christopher being one of my best friends, I only had the opportunity to meet Christian a handful of times. However, each encounter with him was a memorable one; his charisma, humor, and overall positivity always left me with a smile on my face. I was fortunate enough to see Christian in June this year and while most people in his condition would wallow in despair, he welcomed me with his characteristic smile and high spirits.

    Having grown up without a father, I always struggled to understand the concept of fatherhood and what it means to be a man. But from what I’ve witnessed and heard from Christopher, Oliver, and Anastasia, Christian seemed like everything any son would like to see in their father.

    May he rest in peace.

  20. I have no words to explain how sad I feel. As an expat in Romani, working in the travel industry, I had the pleasure and honor of working closely with Christian; each one at one side of the table. He was always a fair person, he always strived to provide win-win relationship, we was always honest, sincere, calm in the more tense moments and, always, and above all, a true gentleman and friend to his friends. A true Partner and friend. Christian, now you are up there, close to those planes you loved so much; you will be truly missed. Rest in peace, my friend!!

  21. Mijn allerliefste vriend is er niet meer, maar ik wil geen afscheid nemen van hem.
    Ik wil niet aan Christian terugdenken in dagen van ziekte en pijn. Ik wil aan Christian terugdenken in de stralende zon, hoe hij was en alles nog kon. Ik wil aan Christian terugdenken zoals hij was, heel gewoon en toch zo bijzonder….
    Hij hield ervan mij te plagen (ons moeke noemde hij mij) en te dansen tot in de vroege uurtjes.
    Hij hield ervan om in “ons huisje” in Kortenberg te logeren en ‘s ochtends samen te genieten van een lekker ontbijt.
    Hij kon moppen vertellen tot ik niet meer bijkwam van het lachen.
    Christian hield van zijn gezin, zijn werk, zijn vrienden en van het leven. Samen met onze kinderen gingen we naar het sinterklaasfeest in de Hilton in Antwerpen, naar Mallorca waar hij zo graag tijdens de vakantie verbleef. Samen met onze goede vrienden Marc en Katja hebben we fantastische momenten beleefd: de oesteravonden ten huize Vermeiren , de communiefeesten in Nossegem, de Braziliaanse avonden in Luxemburg, de weekends in Boekarest en nog zoveel meer.
    Christian kon plezier maken, maar ook luisteren en raad geven.
    Hij was de soulmate van Achille, het “vogeltje” van Ana, papa en vriend van Oliver en Christopher.
    Voor mij zal Christian voor altijd verder leven in mijn herinnering als iemand heel bijzonder.
    Vaarwel lieve schat. Christine

  22. C’est avec une grande tristesse que j’apprends le décès de Christian. Lui que j’ai appris à connaître via des amis communs à Anvers, plus tard en tant que directeur des ventes Hertz (je me souviens bien d’une fameuse soirée Hertz à l’Holiday Inn de Zaventem ), ensuite en tant que patron chez Air Europe que je rejoignis après la fusion BA / BCAL en 1989. C’était encore lui qui avait suggérer ma candidature auprès du management de la compagnie Indienne Jet Airways en 2006 . Son expérience professionnelle et son humour forçaient l’admiration, de tant en tant il m’appela au téléphone pour quelques conseils de pros.. nous avions un grand respect l’un pour l’autre. Il manquera à nous tous dans le secteur de l’aviation civile…. RIP, cher Christian !

  23. To Anastasia, Oliver and Christopher,
    Our family would like to extend our condolences for the loss of your husband and father. Christian’s face always lit up when he was with you all. You were the love of his life and it showed!
    Our family has such great memories of Christian. He had so much humor and wit! We admired the love he had for his family and life!
    One time we were out to dinner with your family to celebrate Christian’s birthday. During the dinner his age came up… he told us he was 60 years old. We could not believe it, he didn’t look or seem that age! We were in awe… wow, you look great! The conversation went on and on about his age. The following year we were out to dinner and Anastasia said they just celebrated Christian’s 52nd birthday. For an entire year, Christian let us believe he was 60 years old! What a laugh we all had. We loved his humor!
    Another time, we were celebrating Halloween in Strassen. Your family came to our house, so the kids could Trick-or-treat, and the adults could share some wine. We had our house all decorated for Halloween with all sorts of items. At the end of the night, Christian noticed one of the items we used for our decorations. It was a battery-operated strobe light. Christian was fascinated by this strobe light and just had to have it! He was going to put it to good use when he was in a traffic jam! The story was, that he put the strobe light on the dash of his car when he was in a traffic jam, so cars would get out of his way. They would think he was an emergency vehicle or police. To this day, we really don’t know if he used the strobe light or if was another story to keep the Weber’s wondering.
    Thank you for the great memories. We will remember the fun times we all had with your family. Rest in Peace our Dear Friend.
    Love,
    Steve, Kristy, Nick & Jordan Weber

  24. Dear Oliver, Dear Anastasia, Dear Christopher

    In times like these the right words are difficult to find but it’s the memories that will last and that you can coun’t on.
    I am grateful that I have made my own memories with M. Heinzmann, when one beautiful afternoon Oliver asked me to join your lovely family (Christopher was unfortunately studying abroad at this time) at a bbq at your house. The afternoon, full with sunshine and plenty of laugther, turned into a late evening followed by more laughter. There was a particular event which was my highlight of this day. The nature of this highlight however will remain a secret between the three of us as I quote Mr. Heinzman saying to his wife :” Now it’s time for the boys to talk ;)”.
    R.I.P. Chritian, it was truly a pleasure

  25. “Christian, so many things to remember, so many great moments spent together. De ontelbare avonden samen in De Rijckendael, tranen hebben we gelachen, “Follow the Leader”, we zien het nog zo voor ons, wat leuke tijden … De fantastische weekends samen met onze kids in Luxemburg, zalige momenten in Le Parc Merveilleux in Bettembourg … Hoe kunnen we “La Choucroute Formidable” vergeten, wat een avond man, man, man … de zalige brunchen in hotel Intercontinental, de zotte avonden bij ons in Meise, voeten in het bad, de gezellige avonden in Zaventem, en de goede babbels aan het telefoon in drukke tijden. Friend you will stay for always in our heart and in our minds , rest in peace
    Our deepest condoleances to you, Ana, Oliver and Kiki xxx

  26. In 2013 Christian gave me the extraordinary opportunity to work as his assistant at TAROM while I was only 21 years old. I consider myself more than lucky to have been offered this unique chance to learn and work side-by-side with him. Not only that Christian truely DEFINED my aviation career, but he also set me the highest moral standards professionally and not the least humanly speaking, while I was just beginning to lift my head out into the real world. He always treated me like a friend despite the difference in age and hierarchy. We fought together as two 2nd of April-born Arieses and he gave me the utmost example of strength and determination to never quit. His goodwill was so powerful that he made almost everybody around him a better human. His humor was so fine that he was managing to embrace in smiles and laughter even the worst day.

    Besides my close family, no other person influenced my life more positively than Christian. His dissapearance feels like an end-of-an-era, although he will never dissapear from my memory. Today, I work as an air traffic controller and every time I tell my story of how I got to build an aviation career, the story starts with Christian Heinzmann. Words cannot express my gratitude and I consider myself forever in debt. Anastasia, Christopher and Oliver, you have my deepest simpathies and you will find in me a true friend FOREVER. May his soul rest in peace!

    Paul Barabas – Romania

  27. In 1995 leerde ik Christian en Anastasia kennen toen Oliver naar de derde kleuterklas kwam. Twee jaar later volgde Christopher. Later toen de beide jongens in de lagere school zaten , hielp ik met huiswerk en zo af en toe ontmoette ik ook Christian. Een heel innemende persoonlijkheid, bezorgd om zijn kinderen . Ik zal nooit het onverwachte cadeau vergeten : een vliegreis naar Londen City ,met dank aan de generositeit van Christian . Zo was hij : zonder veel omhaal , maar met een gouden hart ! Verhuis naar Luxemburg gaf meer afstand en het nieuws van zijn aflatende gezondheid was een schok . Maar het droeve nieuws dat ik vanmorgen las benam me even de adem ! Lieve Anastasia, Oliver en Christopher , ik bied U mijn Christelijke en Innige deelneming aan en wens jullie heel veel sterkte !

  28. René Van Meerbeeck says

    Wat ik lees zijn enkel lovende en respectueuze woorden over Christian.
    Een mooie carrière ,een prachtige vader.
    Ik weet dat Christian hard getreden heeft,veel pijn doorstaan heeft.
    De kanker heeft helaas overwonnen.
    Had je zo graag beter leren kennen.
    Wat droevig dat Christian zo jong afscheid moet nemen van ieder die hem zo lief heeft.
    Rust zacht
    René

  29. Beste familie,
    Woorden schieten tekort… Ik leerde Christian kennen midden jaren negentig bij VLM.
    Hij zal mij bijblijven als een integere man, correct tegenover iedereen en coherent in zijn bewoordingen.
    Alhoewel ik hem jaren niet heb gezien, en ik heel sporadisch eens telefoneerde met hem, zal hij toch altijd een plaats in mijn herinneringen hebben.
    Spijtig dat de wereld zo iemand moet verliezen…
    André (FGP Brussel – fraudesektie)

  30. J’ai oublié une anecdote concernant Christian. En février 2001, notre “Full Aviation Man” avait reçu le prix du “Man Of The Year” de l’Aviation Press Club qui regroupe tous les journalistes aéronautiques de Belgique. En tant que président de l’APC, je lui avais livré un petit discours dans l’ancien hall (le “SkyHall” qui datait de 1958) de l’aéroport de Bruxelles. Et à cette occasion, je lui ai remis deux livres de grammaire luxembourgeoise car il était obligé, en tant que patron d’une entreprise luxembourgeoise d’en maîtriser la langue. Je sais que, par la suite, il a suivi des cours, mais je ne sais pas si, finalement, il avait réussi à maîtriser cette langue pas si facile…

  31. C’est avec une immense tristesse que j’ai appris le départ de Christian et mes pensées émues vont à sa famille, dont Anastasia que j’ai rencontrée un jour, lorsque Christian est arrivé à Luxembourg. A l’époque, ma mère qui connaissait beaucoup de monde au Grand-Duché (et c’est encore le cas), avait tenu à être la première à inviter le nouveau directeur de Luxair chez elle, en présence de personnalités, dont la ministre des Transports et ses prédécesseurs. Elle m’avait demandé de convaincre Christian, ce qui ne fut pas difficile car nous étions déjà très liés. Et pour lui, cette réception mémorable fut une formidable entrée en matière sur la place luxembourgeoise.
    J’ai appris à connaître Christian dès qu’il a commencé à toucher à l’aviation. Il me confiait ses difficultés avec l’Administration de l’Aéronautique en Belgique ou les magouilles de certaines compagnies. A dire vrai, il m’a confié plus d’informations confidentielles tout au long de sa carrière que d’informations que je pouvais publier. Notamment lors du terrible accident d’un Fokker 50 de Luxair le 6 novembre 2002 et où on l’a vu inculpé parce qu’il était le directeur de la compagnie. Bien que lavé de tous soupçons, tout ceci l’avait atteint et je partageais ses préoccupations car quelques inimitiés luxembourgeoises s’étaient révélées à cette époque. Evidemment, un Belge à la tête d’une grande entreprise nationale, ça crée des jalousies… dont certaines encore tenaces aujourd’hui.
    Ce fut toujours agréable de retrouver le grand professionnel de l’aviation qu’il était et, comme souvent, on se dit qu’on ne s’est pas assez vus, pas assez parlés.
    Encore une fois, toutes mes amitiés à sa famille.

  32. Dag Christian, dag broertje,

    Wat hadden we een fantastische tijd in onze jeugd.
    We hadden niet veel, we hadden elkaar, een goede thuis
    en een Mamy die voor haar 3-kinderen hard werkte!

    Ik herinner me zoveel avonturen, anekdotes en je grappen!
    Jij en ik altijd samen op pad, je verzon wel altijd iets om samen
    te doen.
    Dan was je al die leider, een durver, je trok de kar en ik volgde…

    Het was grote vakantie, hele dagen trokken we er op uit, je vond niet beter om de nieuwe poppenvoiture van je oudere zus te nemen, mij er
    in, om samen naar de overkant wat snoep te gaan kopen.Ver zijn we niet geraakt, de voiture had het begeven, lachen dat we deden, maar onze dag kon niet meer stuk.
    Wat vond je het plezant om in die hoge boom te klimmen daar op het pleintje .Hoe hoger hoe
    beter, tot je viel – meters naar beneden met heel wat hechtingen tot gevolg! Het avontuur zocht je op en dat deed je later ook, telkens opnieuw….

    We werden groter en verhuisden naar de stad, van Mamie moesten we ‘s zondags naar de kerk samen met onze oudere zus.
    Natuurlijk gingen we mee, maar onze stop was het cafeetje op de hoek waar we samen 1 coca- cola dronken met 2 rietjes.
    Dat deed je later ook je deelde je kennis, je inzicht, je betrokkenheid en
    bezorgheid!
    Elke zondag wat verder op de stoep, zat er een oude man met een snor, waarom we er compassie mee hadden weet ik niet, maar je gaf alle centjes uit je broekzak, dat bleef je doen, later ook, je gaf regelmatig de bedelaars, de mensen die het moeilijk hadden
    geld, royale tips in restaurant – hotels, portiers. Je had het goed en de andere mochten er mee van genieten, zo was je genereus – altijd en overal!

    Zo was je Christian, een gouden hart, een prachtige leider, een vechter, een huisman, knap en intelligent, een charmante en vriendelijke man….mijn broer!
    Wat mis ik je.!
    Je jongere zus – Catherine

  33. Lieve Christian

    Het is Luc je schoonbroer, ik herinner me levendig onze gezellige barbecus in de tuin in Zaventem op zondagnamiddag, soms in weer en wind maar wat een feest telkens. Jij was de lachende en grappenmakende gangmaker van de bende en maakte er telkens een superleuke zondagnamiddag van. Nooit vergeet ik dit!
    Luc Van De Perre. je schoonbroer

  34. Tout d’abord , je présente toutes mes condoléances à la famille Heinzmann.
    M. Chistian est un homme très gentil et dévoué. Je passé des moments très difficiles à Luxembourg, et à ce moment là j’ai eu la chance de travailler pour vous, et voir de pré le grand cœur que Lui et Anastasia avait..
    Ça fait déjà plus de 15 ans tout ça, me je ne rappellerai toujours de chaque moment passé au près de chez vous.
    Je me souviens ancore la dernière frase qu’il m’a dit, quand je suis allez vous voir: Any, j’ai la chance d’avoir Anastasia à mon côté, car elle est mon ange gardien.. 😭😭
    Il est parti, mais il à laissé une super famille et des enfants bien élevés.
    Merci pour tout
    ❤️💙💙💙

  35. I met Christian in the mid -eighties during the ECC in Antwerp ( European Community Championship) .Christian was at that period responsible for the PR and marketing unit for “Hertz – rent a car “. We became friends – a genuine friendship – for many years. I followed Christian’ s professional career ; obviously was aviation his dream job. Christian was CEO of many airline companies . Most of the time he was crisis manager . However with effort , his goal oriented mind and professional commitment he succeeded to make these companies profitable.
    Christian was a business man ” pur sang”, but above all a nice gentleman. A person you could always rely on. A person who was always available and helpful.
    Tree-four times a year we met us , during a nice dinner, with the friends of the informal “Manhattan Club ( see Robrecht’s Willaert article in TM newsletter) . And there, I enjoyed Christian’s witty intelligence, his good sense of humor and unparalleled kindness.
    Let me share with those who in one way or another, loved Christian Heinzmann, a moment of silence and a little tear at the bottom of our hearts in the memory of this really, really nice man. Let us share a smile. Because Christian, whatever he would do or say, would always make us smile.
    To Anastasia, Oliver and Christopher, I would like to extend my condolences for the sad loss of your husband and father.

  36. Herinneringen aan Christian gaan terug naar de opening van het Intercontinental Hotel in Luxemburg in 1985 waar Christian aanwezig was als vertegenwoordiger van Hertz. Nadien heb ik hem beroepshalve vele keren ontmoet hij als airliner, ik als hotel en ook op onze “Manhattan” avonden, opgevrolijkt door Christian met anekdotes en moppen . Ik heb Christian het laatst gezien in België in 2014 op de begrafenis van een gezamenlijke vriend. Niemand had toen gedacht dat 4 jaar later Christian ons zou verlaten. In 2015 heeft hij mij nog gecontacteerd i.v.m. een hotel job voor zijn zoon Christopher. Ik zal Christian herinneren als een professionele, humoristisch persoon. Bon voyage Christian and say hello to Jo !

  37. Beste Anastasia en kinderen,

    Met veel ongeloof heb ik gisteren het overlijden van Christian vernomen. Er rest mij alleen maar jullie veel moed en sterkte toe te wensen. De mooie herinneringen zullen alvast een enorme troost zijn bij het verlies van deze knappe en joviale persoon.
    Oprechte deelneming.
    Peter Rosel
    Schepen Zaventem

  38. I met Christian in 2011 when his son Oliver brought me to his house in Luxembourg. I was probably the first Chinese guy entered that house and of course Christian gave me a warming welcome which was very nice!
    And afterwards he brought me to the Chinese restaurant called Le Regent (if I’m not mistaken). I remenebered he ordered a Peking duck which was the time I had proper Chinese food in Europe. We had very nice dinner together and he made lots of jokes about Chinese but of course in a good way. I was really impressed by his knowledge about China particularly HK and he totally respected Chinese Culture.
    I would say it is definitely my pleasure to know him during my lifetime! I will for sure remember him. Dear Christian R.I.P.

  39. lieve Christian,
    Hier zijn geen woorden voor…
    I know Christian since I was born. He is the son of my mothers big sister, my favorite aunt Marielou. Christian was my role model, my best friend, the nicest company during family parties (when I was 16, he told me with a smile, that my clothes looked like a with outfit, and I was so happy with this compliment;)), the ideal big brother.

    I admired him so much: his humour, the way he was a tender family man, his honesty, his intelligence, his lovely sense of humour, his smile, his career, his choice for the beautiful, charismatic Anastassia, his cute sons (I had the most contact with them when they were little). The story of his life kept on inspiring me, even during all those years that they lived abroad.

    As a student I got summer jobs thanks to my “big brother”. The very first one was in Holiday Inn in Diegem, he was the Sales Manager of this big hotel, in the beginning of his career. I was so proud of him; the entire cleaning staff loved him. He respected them, he showed each of them, he admired their work. That’s when I decided to study real hard, to try to become a people manager, inspired by Christian.

    In the real difficult moments in my life, he and Anastassia called me, let me know they loved me, they cared.
    I missed him/them when he was alive, we didn’t see eachother much. But the special family bond stayed. Since the moment he got ill, I burned a candle for him and his family every time I visited a church – quiet often.

    Dear Christian, I’m so grateful that we were family, I learned so much from you. You will be in my hart and mind forever, you’re the most classy human being I ever met. So sorry I did not tell ou this more often.
    Rest in peace.
    xxxMieke

  40. Oliver has been one of my closest friends for the past 14 years. We’ve shared countless experiences and been there for each other through thick and thin. Being such close friends means that of course I know his family very well.

    When I heard that Christian wasn’t doing so well it upset me greatly. It felt very personal to me due to my relationship with the Heinzmann family. Christian was an amazing person, he was always laughing and making jokes, even when he was sick and in pain. I remember when we were growing up, Oliver and I were little troublemakers. There was one time when we were shooting paintballs at cars from Oliver’s room. Soon enough one of the neighbors spotted us and came banging at the door. I remember Christian yelling for us to come down. While he was angry (as any parent would be), I remember sensing that he didn’t think it was a big deal, realizing we were just a couple of kids messing around. There were many similar occasions where he had to discipline us, but was a good sport about it. He was always teaching us about life and making jokes in his Belgian accent that I loved so much.

    Christian was a hard working man. I remember that after his job at Luxair, he and his family moved to Albania for a position there. If I remember correctly, no one in the family was too thrilled about the thought of moving. Nonetheless, Christian did whatever it took to provide for his family, even if it meant moving to another country where he didn’t speak the language or didn’t fit in. I have a lot of respect for that and his family was always very proud of him.

    When Christian was sick I went to visit on several occasions and it amazed me how positive he was about the whole situation. “Wat een klote ziekte” he said jokingly. Despite everything he was going through, he asked me about my life and what I was up to these days. We told some stories, shared some laughs and it was just like old times. He fought extremely hard until the end and never gave up his positive spirit.

    Christian was a great person and he raised two amazing sons who will carry on his legacy. I’m very grateful I got to share so many memories with him and he will be missed dearly.

    Rest in peace Christian

  41. Lieve Anastasia, Oliver en Christopher,

    Wij kijken terug op een lange periode van vriendschap met jullie hele gezin.
    Gedurende de afgelopen 18 jaar hebben we vele ups en downs gedeeld. Christian was voor ons een gezellige, sympathieke vriend die over een flinke dosis humor beschikte. Hij was recht door zee en kon absoluut niet
    iets anders dan zijn mening verkondigen. Een man die voor je door het vuur zou gaan als dat nodig was.
    Ook ondanks de vele vertrekken naar het buitenland bleven wij bij elkaars wel en wee betrokken. Een bezoek aan Albanie met ons gezin en een ontmoeting in Dubai met ons vieren zijn inmiddels warme herinneringen geworden. Na jullie terugkeer uit Roemenie, werd het contact met Christian nog intensiever. Het was vreselijk moeilijk om te zien hoe Christian beetje bij beetje dingen los moest laten. Als familieman stonden zijn zorgen om jullie voorop. Uiteindelijk moest hij ook jullie loslaten: zijn alles.
    Dag lieve Vlaamse vriend. Rust zacht😘. Simon en Connie

  42. For a few years you were a very friendly neighbour… … I ‘ll remember you as a interesting, clever and good man…Rest in peace, dear Christian… Hope Anastasia, Christofer and Oliver will find the courage to come above…. Sincerest condolences. Valérie

  43. My heart is with you all during this time remembering the wonderful memory of Christian. Whenever I came to visit Chris and Oliver, Christian always greeted my family and me with an enormous smile and the warmest welcome. He was so funny, you could tell just by how much laughter emitted from the room, especially from Chris and Oliver who admired him so much. Rest in Peace Christian, you’ll be dearly missed <3

  44. Having met Christian in 1995, i never realized the impact this man would make on so many people. I thought i was dealing with a simple tourist staying at Kairaba Beach Hotel in Gambia, where i was MD. Then we started a conversation and little i knew: he was the man behind the first full flights of tourists from Belgium to The Gambia, together with Willy Van Wallygem. A few years went by till we met again via these impersonal media. And we kept “talking”. Then 5yrs ago, he asked me to “meet” his son, again via this medium. So i did. Oliver came to Zanzibar: certainly a son he could be proud of. (and this is proven over and over…). Christian then informed me that the beast got a hold of him. Nevertheless, he kept fighting, as much as businessman as fighting against the beast. Just in May I communicated with him and he told me “Luc, it’s not going well”… and then I read a message from Oliver that Christian has left us… “ONLY THE GOOD DIE YOUNG”… Rest well, dear Christian. The legacy of you will continue with your 2 sons carrying on in your spirit. Anastasia, i pray for courage and that you may (eventually) accept that Christian is not coming home tonight. This will take some time. But Christian would want you and you sons to remember the good, the beautiful moments you shared. Rest well Christian. RIP

  45. Je was het mooist wat een zuster kon overkomen!
    Je was mijn allerliefste broer, mijn speelkameraadje…..mijn soulmade….,
    Ik keek zo naar je op, wat was ik trost op je…nooit gaf je op,
    Het gaat je goed lieveke, ik hou van je voor eeuwig! Je zit diep in mijn hart.
    Rust zacht, je verdient het mijn harteke..
    Catherine

  46. Is er wel iemand die wij zullen missen is het zeker onze beste vriend. Christian en Ana waren een van onze eerste klanten toen wij onze eerste resto open dedenen zijn vlug onze beste vrienden geworden. Tuurlijk met zijn beroep hebben we ons mekaar zeker niet genoeg gezien maar het zit niet in de hoeveelheid ma wel in de intensiteit van onze relaties dat wij het beste hebben uitgehaald. RIP lieve Christian en we zorgen wel voor Ana Oli en Kiki ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

  47. I first met Christian as my boss in Luxembourg in 2008, and we quickly hit it off both professionally and personally.
    In the years that followed our careers saw some ups and downs (as is the aviation industry), and we spoke to each other on a daily basis to help keep each others spirits up. I am thankful for his guidance, and I am happy that I was able to provide him with the same at times.

    It seems that everyone here is in agreement that Christian was a great mentor and a role model to many people who’s careers and lives he helped change. The fact that many of his mentorees have continued to become captains of industry themselves, only speaks to Christian’s amazing ability to both identify and shape people’s true potential.

    I will cherish and keep the many fond memories I have with him over the years, and would like conclude by offering my condolences to the family, and to all those who knew him.

  48. Dear Mr. Heinzmann,

    We may not know each other, I am a friend / classmate of your son Christopher. When I first heard about you was one and half year ago from Christopher. He has mentioned that you were not doing well. It is more than shocking to see this sad news on Facebook. You seem a kind and loving man with firm and strong heart. So sad we have lost one more great dad, but it is okay, because our way has been lit up by your star light from above. My greetings to you and big hugs to your family. We all will miss you.

    With love
    Shireli

  49. Dear Oliver,

    This isn’t exactly a story, but the thing I remember most about your dad is how much he made you laugh. I never saw you smile as big as when you told stories about him, and I could tell you admired him most out of anyone in the world. He brought positive energy and laughter which shines through you. This is true for your entire loving and gracious family. I know you’ll continue to smile and laugh just as you always have and in honor of him. My sincerest condolences and love.

    From Kimmy and the Clemons Family

  50. Firstly, I would like to offer my deepest condolences to the Heinzmann family. I can only begin to imagine how hard the passing of Christian must be. I commend the courageous response of not grieving his death, but instead creating a compilation of stories allowing those who knew Christian to reminisce and appreciate his life.

    I was fortunate enough to be able to spend time with the Heinzmann family during my teenage years. The first time I met Christian, he broke the ice by telling a joke and from there on I knew he was a friendly and extremely laid-back individual. Christian, Oliver and I had some laughs together on several occasions and that is how I will always remember him as a good-humoured chap.

    Christian did everything he could for his family and worked hard to provide them with every opportunity. He deserves recognition and applause for raising two diamond geezers, who have truly excelled not only in the workplace but as gentlemen. They will unquestionably continue to make Christian and Ana proud.

    Rest in peace Christian Heinzmann.

  51. My first contact with Christian, was when he called me at 07.00, when I was a breakfast radio presenter on Ara City Radio, back in 2001. I guess we both liked music from the 1980’s or perhaps he tolerated my bad taste as long as I could make him laugh. We stayed in frequent contact and he invited me to his office in November and Luxair agreed to sponsor our weather broadcast which they continued to do for the next decade. We started meeting for lunch and became friends. I appreciated his no-nonsense approach to doing business and he always got the job done, however this was accompanied by a sense of acceptance and humility. He introduced me to his family soon after and consequently, Oliver his son, always used to call and request “Smoke on the Water by Deep Purple! Christian enjoyed having fun and I think we shared an ability to look at everyday life and see how ridiculous other people can be! Managing Luxair during this period was a huge challenge, with lots of ups and downs and yet he managed to maintain perspective and a cool head when others would have given up. I am sad not to have seen him, of late, but know that his legacy will live on both in terms of his lovely family and his business achievements. Dear Christian. R.I.P.

  52. I met Christian in 1982 when he became Sales Manager at the Holiday Inn Brussels Airport (for about a year) where I was Night Manager and till today he is the only executive leader I know that interacted with front line staff on an amicable basis, respectful, personal but still with business goals which he explained so clearly and which stuck to me like bees to honey.
    Both our careers have developed over these many years over many countries but somehow we always stayed in touch, gaps of years of not seeing each other versus weeks of regular skype calls. He has been to me the friend that I knew I could always reach out to, as he did to me from Bangladesh to Bucharest.
    The last 4 years we spoke a lot about health and happiness of which the latter caught up with him, so sad at his age when he was finally realising how well he had done and how proud his sons are of him.
    Such a kind man, indeed unselfish, did everything for his wife and boys of which he was so proud and loved so much.
    Ik mis U Vriend.

  53. Robrecht Willaert (Travel Magazine): “Christian was een onvergetelijke Antwerpse storyteller. Van zijn historische interventies in de informele Manhattan-club (met even informele leden als Leo Hellemans (KLM), Bea Desmet (Sheraton), Sylvain Kempeneers (EU-Commissie), George De Veirman (SN), Ronny Kuyl (Omnium Tours), Walter Baeke (Travel Express), Edgar Schneider (toenmalig Transair), Frans De Boeck (Boeykens Reizen, Dendermonde) en o.a. ook ondergetekende), over onze legendarische VLM-wedding flight ex-Antwerpen naar Jersey (en terug op 13 augustus 2000 waarvoor Antwerp Airport 2u extra open bleef), tot ons laatste bezoek samen met fotograaf Gerrit Op de Beeck in Boekarest bij Tarom (mei 2013) sprak Christian altijd en overal vol enthousiasme over zijn unieke ervaringen zoals alleen hij ze kon beleven. Zijn ongebreidelde levenslust was even exemplarisch als zijn onvervalste “ars fabulatoria” om figuren, situaties en ontmoetingen à la Christian kleurig in de verf te zetten. Wij allen zullen je missen.”

    Source: https://travel-magazine.be/christian-heinzmann-overleden/

  54. Ronny De Clercq (ex LuxairTours): “Christian, het is ondertussen al een tijdje geleden, onze prettige samenwerking bij Jetair. Ik zal me je steeds herinneren als een bijzonder optimistisch man die altijd klaar stond om te helpen en oplossingen aan te reiken. Ik wens jou een serene rust toe en je vrouw en familie veel sterkte.”

    Source: https://travel-magazine.be/christian-heinzmann-overleden/

  55. Bart Brackx (ex Jetair & TUI-topman): “Het is natuurlijk al een hele poos geleden… Jetair was nog niet eens verhuisd naar het Jetcenter. We schrijven 1995. We werkten samen tijdens het partnership dat Jetair met Sobelair had, en dan heel even tijdens een korte passage in het team van Annemie. Maar als airliner was de roep van de airline sector te groot en werd Constellation zijn nieuwe uitdaging. Ik herinner mij Christian als een aangename, vriendelijke en goedlachse airline professional waarmee het aangenaam samenwerken was. We zagen elkaar misschien niet vaak meer, maar de sfeer was in elk geval steeds hartelijk. Die herinneringen zullen mij steeds bijblijven.”

    Source: https://travel-magazine.be/christian-heinzmann-overleden/

  56. Leo Hellemans (ex-KLM): “Toen ik het overlijden vernam van Christian Heinzmann moest ik even gaan zitten. Persoonlijk heb ik nooit met hem direct samengewerkt maar als luchtvaartexpert, heb ik zijn carrière altijd nauwlettend en op de voet gevolgd. Als mens kende ik hem veel beter omdat hij lid was van de Manhattanclub, een vereniging waar een tiental managers van de toeristische reiswereld elke maand informeel samenkwamen en alle problemen van de sector met een open mind bespraken. Christian was een van de graag geziene leden, omdat hij altijd fantastisch kon vertellen. Als polyglot kon hij in een zeer hoofse taal de meest onmogelijke problemen duidelijk en eenvoudig uiteenzetten. Ook zijn moppen, altijd spits en een tikkeltje aangebrand, – maar nooit erover -, waren schering en inslag. Zelf vond ik dat hij diplomaat had moeten worden, een job waarvoor hij 100% geschikt zou zijn geweest. Altijd keurig in het pak, begaafd met een correcte uitspraak, hoofs in zijn manier van denken en doen en niet gespeend van een gezonde dosis humor.

    Op professioneel gebied ken ik weinig mensen die een gelijkaardig CV bezitten. Als pas afgestudeerde van de Ecole de Management du groupe EFAP in Parijs,waar hij zijn diploma Marketing and Communications behaalde, begon hij in 1978 zijn carrière bij Hertz rent-a-Car. Hij werd er Sales & Marketing Director BeLux en bleef er tot 1988. Dat was zijn langste verblijf bij één en hetzefde bedrijf. Van dan af werd hij een onverbeterlijke jobhopper met een maximum duur van 3 à 5 jaar bij telkens een andere luchtvaartmaatschappij: Air Europe, Trans European Airlines, Sobelair, Constellation International Airlines, VLM, Luxair, Albanian Airlines, Tarom en nog wat strategisch werk voor GMG Airlines in Dhaka (Bangladesh) volgden mekaar in snel tempo op. Altijd ging het om een topfunctie als lid van de Board. De enige uitzondering – en totale miskleun – was zijn aanstelling in 2002 als gedelegeerd bestuurder van de NMBS. Het was de toenmalige minister Isabelle Durant die hem vroeg Etienne Schouppe op te volgen. Na een week vol spanning, tegenwerking en zelfs bedreigingen, hield Christian het voor bekeken en diende hij zijn ontslag in.

    Overal waar hij aan de slag ging, moest hij de boel proberen te redden. Dat lukte soms, maar niet altijd. Crisismanager is een zeer zwaar beroep. Soms was er te veel tegenwerking van overheidswege of was de situatie al te veel verziekt om nog te kunnen rechttrekken. Maar Christian heeft elke job met een onwaarschijnlijke inzet en toewijding aangenomen en verdedigd alsof het om zin eigen bedrijf ging. Daarvoor wil ik hem hulde brengen en gedenken als een van de verdedigers van de luchtvaart. Luchtvaart die hem zo nauw aan het hart lag. Zelf wou hij piloot worden, maar een lichte vorm van kleurenblindheid, vergalde die droom.”

    Source: https://travel-magazine.be/christian-heinzmann-overleden/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *